Je kent dat wel. Dat je iets prachtigs ziet, maar niet kunt stoppen om het te fotograferen. Bovendien heb ik dan net mijn spiegelreflex niet bij me.

Dit keer had ik hem wel bij me…maar alleen met telelens. Terwijl ik stopte om foto’s te maken van een roofvogel was er een moment dat ik toch graag mijn camera even de andere kant op richtte. Ik zag dat er een halo om de zon zichtbaar was.

(Een halo is een lichte kring om de zon die enigszins vergelijkbaar is met dat van een regenboog. Het verschil is dat een regenboog zijn oorsprong vindt in vloeibare waterdruppels, een halo in ijskristallen. Ook bevindt een regenboog zich altijd aan de tegenovergelegen kant van de hemel als de zon of maan, terwijl de meeste halo’s zich juist in de richting van de zon of maan bevinden. De zeshoekige plaatvormige kristallen reflecteren en breken het licht van de zon.)

Wat ik met het blote oog niet had opgemerkt, maar later wel op de foto’s zag, was dat er ook nog een zwakke lichtzuil rechts van de zon zichtbaar was. Zo’n zuil is een kolom van licht die ontstaat door reflectie van het licht in de ijskristallen.

Al met al trof ik dus geheel onverwacht een hele mooie natuurverschijnsel aan. Zomaar een cadeautje.